سبد خرید
قوانین و مقررات    شکایات و پیشنهادات
استعدادیابی

تاریخچه استعدادیابی در ورزش

دورند – بوش و سالملا(2001) بحث خود در مورد استعدادیابی در ورزش را این گونه آغاز کردند: گیاه بامبوی چینی ده سال طول می کشد که 15 سانتیمتر رشد کند

این گیاه در 6 ماه بعد به طور ناگهانی 30 سانتیمتر رشد می کند. از خودتان بپرسید که این گیاه در شش ماه 30 سانتیمتر رشد کرده است
یا در 10 سال و 6 ماه 45 سانتیمتر

 

این سوال به هر گونه بحث در باره ماهیت استعداد در ورزش مربوط می شود. عناصر محیطی و ژنتیک در ورزش تناسب شناخته شده ای ندارند. از آن مهمتر تعریف
 

دقیق مفهوم استعداد تا کنون روشن نبوده است. اما معروف بوده است که ورزشکار خیلی ماهر ((با استعداد)) است و یک موهبت ارثی یا توانایی درونی برای برتری دارد

به این ترتیب گویی که ما بخش سریع رشد گیاه بامبوی چینی را می بینیم ، بدون آنکه  به 10 سال رشد آهسته آن نظر داشته باشیم. اریکسون و لمان (1996) از طریق

نشان دادن این واقعیت که رکورد قهرمانانی که در اوایل قرن 20 برنده مدال ماراتون المپیک شده اند هم اکنون تحت تاثیر رکورد دوندگان آماتور است، این سوال را بوجود

آوردند که آیا استعداد ذاتی می تواند افزایش یابد؟ در واقع دانشمندان متعددی که با دید انتقادی چگونگی رشد عملکرد افراد را در هنر ، موسیقی ، علم ، ریاضی ، شطرنج و

ورزش مطالعه کرده اند ، این فرض مربوط به استعداد را به دقت در نظر داشتند

 
تعریف استعداد ورزشی


استفاده از واژه استعداد در حیطه های مختلف رواج داشته اما معنی آن بسته به دیدگاه ویژه استفاده کننده متغیر بوده است. دیدگاه هاو و همکاران (1998) این بوده است که

اجراء کننده با استعداد در نتیجه عوامل محیطی مانند تمرین شدید بسیار موفق می شود. آنها ادعا کردند که مردم برای تشریح موفقیت دیگران به آنان با استعداد می گویند

زیرا این صفت به آنها کمک می کند که موفقیت دیگران را تشریح کنند و این سنجش زود هنگام در نتایج عملکرد بهینه آنان تاثیر است . هاو و همکاران اظهار کردند

اینکه به فردی با استعداد بگوییم ، اشارات اجتماعی مهمی دارد. پیام این باور که موهبت ذاتی پیش شرط پیشرفت زیاد است این است که افراد جوانی که به عنوان با استعداد

شناخته نشده اند از کمک و تشویق مورد نیاز برای دستیابی به سطح بالای رقابت محروم می شوند

 

 

 

 

 
مدلهای کشف استعداد در ورزش

در طول سالهای گذشته چند مدل کشف استعداد ویژه ورزش ایجاد شده است. یک مدل بوسیله باراور(1975) پیشنهاد شد با معرفی پنج مرحله زیر یک فرآیند عملکردی مشروح را برای کشف استعداد ورزشی فراهم کرد

 

ارزیابی کودکان با استفاده از یک رشته متغیرهای مورفولوژیک ، روانشناختی و عملکردی
 

وزن دهی نتایج با یک شاخص رشد برای توجیه سن زیستی
 

آزمودن واکنش آنان به تمرین با دادن یک برنامه تمرینی مختصر
 

ارزشیابی تاریخچه خانوادگی آنها مانند قد و فعالیتهای ورزشی


 استفاده از یک مدل تحلیلی رگرسیون چند گانه برای پیش بینی عملکرد از نتایج چهار مرحله قبلی
 
هر چند  این مدل معقول به نظر می رسید اما در هیچ ورزشی تحت مطالعه طولی میدانی قرار نگرفت.جونز و واتسن (1977) فرآیندی را بوجود آوردند تا عملکرد را از متغیرهای روان شناختی پیش بینی کنند. هر چند که آنان یک مدل کشف استعداد ارائه نکردند با این حال کار آنها به خاطر فراهم آوردن اطلاعاتی درباره پیش بینی اجراء با ارزش بود
گیمبل (1976) هم دیدگاه طبیعت – تربیت را در نظر گرفت و اظهار کرد استعداد باید از 3 دیدگاه تحلیل شود

 


 متغیرهای فیزیولوژیک و مورفولوژیک
 تمرین پذیری
انگیزش


استعداد به عوامل درونی(ژنتیک) و عوامل بیرونی(محیطی) تقسیم شد. بر اساس نظر گیمبل عناصر ژنتیک در رشد عملکرد نخبگان ورزش اساسی است اما اگر شرایط

محیطی مطلوب نباشد به حداقل می رسد. در نظر او تاکید شده است که در اکثر ورزشها عملکرد ممتاز در زمانی میسر می شود که فرد هیجده تا بیست ساله باشد. به نظر

او بین 8 تا 10 سال تمرین برای رشد یک قهرمان ضروری است. به علاوه ورزشکاران مستعد باید در سن 8 تا 9 سالگی شناخته شوند ، پیش از آنکه رشد نهایی آنها

شروع شده باشد. گیمبل برای پیشگیری از کنار گذاشته شدن کستنی که دیرتر شکوفا می شوند پیشنهاد کرد که یک دوره 1 ساله بازیافت در نظر گرفته شود تا کسانی که در


ابتداء به عنوان با استعداد شناخته نشدند پس از آنکه پیشرفت قابل توجهی در عملکرد نشان دادند به گروه اضافه شوند 

 

 
تهران خیابان انقلاب پل چوبی خیابان حقوقی کوچه فرزانگان پلاک ۲ واحد ۱
اطلاعات تماس ۰۲۱۷۷۶۰۵۵۶۳ ۰۹۹۰۴۴۷۷۴۷۹

تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به آوای هورمان می باشد .
طراحی سایت : ایران طراح